Przejdź do treści
AeternumAeternum
Mandragora
Mandragora

Grimuar botaniczny

Mandragora

Czas czytania: 4 min

Korzeń Mandragory trafia do rękopisów w ludzkiej postaci. Krzyczy przy wyrywaniu, zabija tego, kto go usłyszy, i zmusza zbieracza do powierzenia próby psu. Zdobyty staje się wyrocznią, strażnikiem domu, urokiem miłosnym i obietnicą bogactwa. Niewiele roślin stworzyło tak rozległy świat magicznych wyobrażeń.

Od tekstów biblijnych po zielniki greckie i łacińskie, od średniowiecznych rękopisów po arabsko-islamskie tradycje magiczne, Mandragora podróżuje między płodnością, snem, trucizną i talizmanem. Korzenie kształtowane i sprzedawane jako małe figurki dodatkowo wzmocniły jej reputację.

Roślina zawiera alkaloidy tropanowe zdolne wywołać ciężki zespół antycholinergiczny. Produkt lub fragment kolekcjonerski pozostaje zamknięty, oznaczony i oddzielony od wszelkich preparatów. Proponowana praktyka opiera się na pojemniku, obrazie i dbałości o pochodzenie.

Korzeń przybierający ludzką postać

Mandragora officinarum L. należy do rodziny psiankowatych (Solanaceae). Przy ziemi rozwija się rozeta dużych liści, której towarzyszą fioletowawe kwiaty, a następnie żółte owoce. Gruby korzeń może rozdzielać się na dwie odnogi, przywodząc na myśl tułów z nogami.

Kew uznaje Mandragora officinarum i określa rodzimy zasięg od północnych Włoch po północno-zachodnie Bałkany, z Lewantem w danych o występowaniu. Rodzaj obejmuje także Mandragora autumnalis i inne gatunki. Kew, Mandragora officinarum.

Podobieństwo do człowieka nie występuje w każdym korzeniu. Kupcy rzeźbili również korzenie Przestępu białego, aby wytwarzać fałszywe Mandragory. Przedmiot magiczny może być zatem naturalny, zinterpretowany lub wyrzeźbiony.

Mandragory Racheli i Lei

W Księdze Rodzaju Ruben znajduje dudaim podczas żniw pszenicy i przynosi je matce Lei. Rachela, pragnąca dziecka, prosi o te rośliny i negocjuje z siostrą. Utożsamienie dudaim z Mandragorą odcisnęło piętno na europejskiej lekturze tego fragmentu.

Pachnący owoc i kontekst rywalizacji między kobietami powiązały roślinę z płodnością, pragnieniem i wymianą. Mandragora nie pojawia się tu jako samotny przedmiot: krąży w rodzinnej negocjacji, w której przecinają się macierzyństwo, sojusz i zazdrość.

Folkard podąża za tą identyfikacją i łączy fragment biblijny ze wschodnią reputacją rośliny jako pomocy w płodności i składnika eliksirów miłosnych. Richard Folkard, „Mandrake”.

Krzyk, pies i kręgi

Średniowieczna opowieść o zbiorze każe odsłonić korzeń, przywiązać go do psa, a następnie sprowokować zwierzę, aby go wyrwało. Róg zagłusza śmiertelny krzyk, a zbieracz chroni uszy. Inne wersje nakazują trzy kręgi kreślone mieczem, określony kierunek i modlitwę.

British Library pokazuje ten układ w kilku zielnikach, w tym rękopisach z XI, XII i XV wieku. Pies i róg nie są więc nowym dodatkiem do ikonografii. British Library, rękopisy o zbiorze Mandragory.

Rytuał dramatyzuje cenę wiedzy: ktoś musi przyjąć zagrożenie związane z wydobyciem. Czytany dzisiaj skłania do etycznego pytania o poświęcenie zwierzęcia i wolę posiadania.

Korzeń opierający się wyrwaniu. Krzyk daje roślinie głos. Legenda przekształca zbiór w negocjację z obecnością, która nie chce zostać zabrana.

Alrauny, ręce chwały i magia arabska

W Niemczech antropomorficzne korzenie zwane Alraunen ubierano, przechowywano w pudełkach i pytano jako wyrocznie. Przypisywano im zdolność przyciągania szczęścia, ochrony domu, ujawniania skarbu lub mnożenia powierzonych im pieniędzy.

We Francji nazwa ręka chwały, czyli main de gloire, mogła mieszać się z karmionymi i pielęgnowanymi figurami Mandragory. Przedmioty te wymagały ciągłej relacji: ubrania, kąpieli, symbolicznego pożywienia i tajemnicy miejsca przechowywania.

Badania źródeł arabskich od X do XVII wieku ujawniają również zastosowania Mandragory w sīmiyāʾ, magii naturalnej lub białej, w postaci amuletów, talizmanów i innych preparatów. Lozano-Cámara, Mandragora i sīmiyāʾ. Ich obecność potwierdza obieg między dziedzictwem grecko-łacińskim, wschodnim, arabskim i chrześcijańskim.

Przechowywanie korzenia bez odsłaniania

Każdy fragment Mandragory przechowuj w oryginalnym zamkniętym pojemniku z nazwą botaniczną, dostawcą i datą zakupu. Pod pojemnikiem połóż obraz średniowiecznej skrzynki lub reprodukcję rękopisu. Naczynie staje się domem przedmiotu, bez bezpośredniego kontaktu.

Zapisz pytanie na kartce, złóż ją trzy razy i umieść pod pudełkiem na noc. Rano odpowiedz pisemnie po przeczytaniu źródła historycznego. Wyrocznia wynika z pracy myślowej i relacji z tekstem, a nie ze spożycia lub dymu.

Aby przywołać krzyk, zawiąż nić wokół rysunku korzenia w ludzkiej postaci. Rozwiąż ją, nazywając to, co zgadzasz się pozostawić w ziemi. Ten gest odwraca opowieść o pojmaniu i uznaje prawo do nieposiadania.

Historyczne korespondencje

Punkt odniesienia Korespondencja
Nazwa botaniczna Mandragora officinarum L.
Teksty i konteksty Księga Rodzaju, zielniki greckie i łacińskie, średniowieczne rękopisy, źródła arabskie
Postacie Rachela i Lea, pies wyrywający korzeń, Alraune, ręka chwały
Przedmioty Antropomorficzny korzeń, pudełko, miniaturowe ubranie, róg i krąg
Dziedziny magiczne Płodność, miłość, wyrocznia, ochrona domu, szczęście i skarb
Bezpieczna forma Zapieczętowany fragment, wizerunek, rysunek i praca pisemna
Koszyk 0

Twój koszyk czeka na Ciebie

Odkryj nasze produkty
Płatność w 3 lub 4 ratach bez dodatkowych opłat