Zakres władzy
Osun jest oriszą słodkiej wody, szczególnie rzek i strumieni, symbolizującą płodność, miłość i piękno. Słynie z przynoszenia wiernym bogactwa, dobrobytu i szczęścia. Opiekuje się również kobietami i dziećmi; często przywołuje się ją w sprawach miłosnych, macierzyństwa i uzdrawiania. Jest życzliwa i współczująca, lecz sprowokowana potrafi być zaciekła oraz nieugięta.
Tabela korespondencji
| Kamienie | Bursztyn, cytryn |
| Planety | Wenus (ze względu na związki z miłością, pięknem i płodnością) |
| Dzień | Piątek (dzień związany z Wenus) |
| Powiązane bóstwa | Orisze (powiązane bóstwa w religii Jorubów) |
| Stworzenia | Motyl (zwierzę związane z przemianą, pięknem i odrodzeniem) |
| Rośliny | Róża (roślina związana z miłością i pięknem), irys (roślina związana z komunikacją i duchową więzią) |
| Znaki | Byk (ze względu na związki z Wenus, zmysłowością i stabilnością) |
| Kierunek | Południe (związane z pasją, miłością i twórczością) |
| Sabaty | Nie dotyczy |
| Element | Woda (związana z emocjami, płodnością i płynnością) |
Symbole i wygląd
Osun zwykle przedstawiana jest jako niezwykle piękna kobieta ozdobiona złotą biżuterią, często trzymająca lustro — symbol próżności i refleksji nad sobą. Jej kolory to żółty i złoty, przywołujące złoto znajdowane w rzekach, bogactwo i dobrobyt. Grzebienie, lustra, dzwonki oraz bransolety również są jej symbolami, odzwierciedlającymi więź z pięknem i kobiecością. Pawie pióra i pszczoły to kolejne emblematy tej oriszy, symbolizujące wdzięk i pracowitość.
Mity
Kilka ważnych mitów ukazuje moce i charakter Osun. Jedna z najsłynniejszych opowieści przedstawia ją jako żonę Shango, boga grzmotu, podkreślając niezrównaną miłość i lojalność wobec niego. W innym micie przemienia się w rzekę, uciekając porywaczom i stając się opiekunką słodkich wód. Znana jest również z udziału w stworzeniu świata: jej wody miały odżywiać pierwsze ziarna życia.
Przesłanie duchowe
Duchowe przesłanie Osun koncentruje się na łagodności, uzdrawianiu oraz sile miłości i przyciągania. Uczy troski o siebie i innych oraz zachowywania harmonii w relacjach osobistych i z przyrodą. Przypomina wiernym, że piękno może być potężną siłą dobra, zachęcając do hojności, uzdrawiania i bezwarunkowej miłości. Skłania również do radości i świętowania życia poprzez dostrzeganie otaczających nas bogactwa oraz obfitości.


























