Dziedziny opieki
Nun, znany również jako Nu, jest egipskim bóstwem reprezentującym pierwotny chaos i praocean. Należy do ośmiu pierwotnych bogów systemu teologicznego Hermopolis, nazywanych Ogdoadą. Nun jest uosobieniem chaotycznych wód istniejących przed stworzeniem świata, zawierających potencjał wszelkiego istnienia. Bywa więc uznawany za źródło życia, obejmujące ciemność i twórczy potencjał, z którego powstali wszechświat i sami bogowie. Jest ważny w egipskich kosmogoniach, gdzie odgrywa istotną rolę w tworzeniu i odnowie.
Tabela korespondencji
| Kamienie | Lapis lazuli, azuryt, szafir |
| Planety | Neptun |
| Dzień | Poniedziałek |
| Bóstwa | Amon, Keker, Atum |
| Stworzenia | Żaba, wąż |
| Rośliny | Lotos, trzcina |
| Znaki | Ryby, Rak |
| Kierunek | Północ |
| Ofiary | Czysta woda, muszle, kwiaty lotosu |
Symbole i wygląd
Nun jest często przedstawiany w postaci mężczyzny z wzniesionymi ramionami, co symbolizuje ogrom pierwotnych wód otaczających i podtrzymujących świat. Czasami jest przedstawiany jako istota androgyniczna, odzwierciedlająca niezróżnicowaną i chaotyczną naturę pierwotnych wód. Na niektórych przedstawieniach Nun pojawia się jako ciemna postać, często kojarzona z symbolami wodnymi, takimi jak lotos i fale, lub której towarzyszą stworzenia wodne, takie jak węże i żaby. W ikonografii dominują ciemne i niebieskie kolory, podkreślające skojarzenie z wodnymi głębinami i tajemnicą pierwotnego chaosu.
Genealogia
| Rodzice | Brak — bóstwo pierwotne |
| Brat | Amon, Keker |
| Małżonek | Naunet |
| Dzieci | Atum |
| Wnuk | Szu, Tefnut |
Mity
Nun odgrywa kluczową rolę w egipskich opowieściach o stworzeniu. Jest opisywany jako nieskończony ocean ciemnej, burzliwej wody, który istniał przed powstaniem wszechświata. Z Nuna wyłoniło się pierwsze wzgórze suchego lądu, symbolizujące wyłonienie się porządku z chaosu. Często mówi się, że Atum, bóg stwórca, wyłonił się z Nuna, aby ukształtować kosmos. Nun kojarzony jest także z mitem zniszczenia i odnowy, gdzie okresowo pochłania świat, pozwalając na jego odrodzenie. Te cykle zanurzenia i ponownego pojawienia się mają fundamentalne znaczenie dla zrozumienia egipskiej wizji wieczności i ciągłości.
Przesłanie duchowe
Nun uczy nas, jak ważne jest rozpoznanie ukrytego potencjału i ukrytych mocnych stron, które się w nas kryją. Symbolizuje nieznane, żyzny chaos, z którego wyłania się całe stworzenie. Akceptując ciemne i chaotyczne aspekty naszej egzystencji, możemy uzyskać dostęp do głębokiego źródła kreatywności i odnowy. Nun przypomina nam, że nawet w czasach zamieszania i nieporządku istnieje szansa na nowe stworzenie i nowy porządek. Zaprasza nas do zagłębienia się w nasze wewnętrzne głębiny, do skonfrontowania się z własnym chaosem i zaczerpnięcia z niego siły niezbędnej do pozytywnej transformacji. Poprzez hołd złożony Nunowi szanujemy nieskończony potencjał życia oraz wieczny cykl stworzenia i regeneracji.
























