Przejdź do treści
AeternumAeternum
Archanioł Gabriel

Pentakle księdza Julio

Archanioł Gabriel

Pobierz

Archanioł Gabriel

Archanioł Gabriel — pentakl księdza Julio, rycina z 1908 roku

Oryginalne liternictwo i tusz · skan w rozdzielczości 360 dpi

Czas czytania: 3 min
Archanioł Gabriel — pentakl księdza Julio, rycina z 1908 roku

Pentakl Archanioł Gabriel wykorzystuje imię ułożone w monogram. Splecione litery mogą na pierwszy rzut oka przypominać abstrakcyjną pieczęć, ale ksiądz Julio wyraźnie identyfikuje archanioła. Modlitwa wyryta wokół imienia prosi o wstawiennictwo, a nota przypisuje szczególne miejsce w szukaniu pokoju i łagodzeniu konfliktów.

Gabriel występuje w tomach Julia w kilku formach. Wersja trzeciego tomu nie ma dokładnie tego samego napisu co nawiązująca do pozdrowienia Maryi. Rozróżnienie jest podstawowe dla poszanowania źródeł przy powiązaniu figur z tą samą postacią.

Najważniejsze informacje

Tradycja Imię i wstawiennictwo Archanioła Gabriela
Figura Monogram z liter GABRIEL
Zastosowania Pokój, pojednanie i pomoc w przedsięwzięciach
Odniesienie Ksiądz Julio, 1908, nota nr 67

Odczytywanie symboliki

Imię Gabriela, zapisane blisko ułożonymi literami, stanowi centrum znaku. Wskazuje określonego orędownika. Otaczającą inskrypcję należy czytać jako prośbę, a nie ciąg osobnych liter, które można bez konsekwencji przestawiać.

Plansza trzeciego tomu nosi imię Gabriela i prośbę o wstawiennictwo. W objaśnieniu pierwszej wersji Julio przypomina misję archanioła u Maryi i pozdrowienie Zwiastowania. Obie figury odsyłają do tego samego archanioła z różnymi napisami.

Julio łączy Gabriela ze Zwiastowaniem opisanym w Ewangelii według Łukasza. Archanioł zapowiada Maryi narodziny Jezusa. Misja posłańca rozjaśnia relację ustanawianą przez autora między Gabrielem, dobrymi nowinami, zgodą i pomyślnym zakończeniem pewnych przedsięwzięć.

Historia i tradycje

Gabriel należy do aniołów nazwanych w tradycji biblijnej. Księga Daniela przedstawia go jako interpretatora wizji, a Ewangelia Łukasza umieszcza w centrum zapowiedzi dla Zachariasza i Maryi. Rola zwiastuna trwale naznaczyła chrześcijańską sztukę i modlitwy.

Przedstawienia Gabriela z lilią lub zwracającego się do Maryi należą do tej ikonografii. Julio wybiera tu formę bardziej graficzną: monogram kondensujący imię zamiast odtworzenia sceny Zwiastowania. Wybór pokazuje różnorodność obrazów zbioru.

Przypisywane działanie

Autor przypisuje znakowi pokój, łagodzenie sporów i pomoc w przedsięwzięciach oraz biedzie. Dawna nota zawiera też twierdzenia o uzdrawianiu. Zastosowania oddano jako duchowe przypisania Julia.

Pokój, rozwiązywanie sporów, łagodzenie biedy i trudne przedsięwzięcia należą do intencji wymienionych przez Julia. Dawna nota zawiera też wzmianki o uzdrawianiu, rozumiane w historycznym kontekście praktyki błogosławienia.

Poszukiwanie zrozumienia nie oznacza wymazywania wolności innych. Ten pentakl jest modlitwą o uspokojenie i ulgę, a nie procesem mającym na celu zmuszenie osoby do przyjęcia propozycji lub porzucenia swojej opinii.

Zastosowanie u Julia

Nota tej wersji każe sięgnąć do drugiego tomu. Nośnik rozumie się w ramach błogosławieństwa, konsekracji i intencji modlitwy. Przy niektórych zastosowaniach pierwszej wersji Julio wspomina dodanie jednej ze swoich modlitw.

Reprodukowaną wersję rozumie się na podstawie wcześniejszej noty wyraźnie wskazanej przez Julia. Nośnik wiąże się ze zwykłym religijnym przygotowaniem: błogosławieństwem, konsekracją i modlitwą. Dla pewnych intencji dawny tekst wspomina dodanie modlitwy, bez rytuału planetarnego właściwego Gabrielowi.

Porównanie obu wersji jest przydatne do rozpoznania typowych liter i różnic w napisach. Współczesna ilustracja Zwiastowania nie może sama w sobie zastąpić historycznego monogramu prezentowanego w tym zbiorze.

Co wyróżnia ten pentakl

Michał przedstawia przede wszystkim duchową obronę w przeciwnościach, a Rafał pomoc w próbach. Gabriel ma odmienny ton związany z zapowiedzią, zgodą i prośbami o ukojenie.

Czysta Miłość również dotyczy jakości więzi, lecz przez Pieśń nad Pieśniami zamiast anielskiego wstawiennictwa. Rozróżnienie pozwala podjąć tę samą intencję przez odmienne historyczne figury.

Źródło i warianty

Ksiądz Julio, Le Livre secret des grands exorcismes et bénédictions, Vincennes, nakładem autora, 1908. Objaśnienie i zastosowanie nr 67, s. 451; odesłanie s. 439. Praktyczne wskazówki o błogosławionych i konsekrowanych nośnikach: s. 462–463.

Numeracja klasycznego repertorium: 19 z 44. Numeracja różni się od inwentarza rycin w dawnych tomach.

Przeczytaj notę w wydaniu z 1908 roku

Rycina z egzemplarza zdigitalizowanego przez Divinity School Library, Duke University / Internet Archive, w rozdzielczości 360 dpi. Zachowano kompozycję, znaki i kolory.

Zobacz dawną planszę

Koszyk 0

Twój koszyk czeka na Ciebie

Odkryj nasze produkty
Płatność w 3 lub 4 ratach bez dodatkowych opłat