Mitra — przedstawienie
Mitra jest bóstwem czczonym w rzymskim kulcie Mitry, czyli mitraizmie, misteryjnym kulcie religijnym, który zyskał znaczenie w Cesarstwie Rzymskim w II i III wieku. Choć jego początki sięgają przedzaratusztriańskiego Iranu, w tradycji rzymskiej stał się bogiem słonecznym i opiekunem związanym z takimi pojęciami jak umowy, porządek i przyjaźń. Kult Mitry znany jest przede wszystkim z rytuału tauroktonii, w którym Mitra przedstawiany jest podczas zabijania świętego byka — symbolicznego aktu śmierci i odrodzenia. Ten związany z żołnierzami kult praktykowano w podziemnych świątyniach zwanych mitreami, a uczestniczyć w nim mogli wyłącznie mężczyźni.
Tabela korespondencji Mitry
| Planeta | Słońce (Sol Invictus) |
| Dzień | Niedziela |
| Liczba | 7 |
| Kolory | Czerwień i złoto — symbole krwi i słońca |
| Święte miejsca | Mitrea — podziemne świątynie w całym Cesarstwie Rzymskim |
| Pomocnicy | Sol Invictus — bóg słońca, Cautes i Cautopates — pomocnicy Mitry |
Symbole i wygląd Mitry
Mitra często przedstawiany jest w czapce frygijskiej, płaszczu i uzbrojony w nóż, którym zabija byka na przedstawieniach tauroktonii. Ukazuje się go również podczas wspólnego posiłku z bogiem Solem po dokonaniu ofiary. Symbole związane z Mitrą obejmują zwierzęta, takie jak pies, wąż i skorpion, obecne w scenach tauroktonii, które mogą reprezentować siły kosmiczne lub konstelacje.
Genealogia Mitry
Mitra jest bóstwem pochodzenia irańskiego, którego imię w tradycji indoirańskiej oznacza „umowę” lub „przymierze”. W wersji rzymskiej postrzega się go jako boga słonecznego oraz obrońcę prawdy i kosmicznego porządku. Jego kult rozwijał się niezależnie od tradycji perskich, choć wciąż zachował związki z Mitrą starożytnego Iranu.
























