Patronat
W praktyce domowej święty Juda jest orędownikiem w sprawach beznadziejnych i uznawanych za pozbawione wyjścia. Jego rola obejmuje prośby związane ze sporami, długami i trudnymi sytuacjami życiowymi.
Mity i legendy
Zachowuje się tu postać apostoła znaną z chrześcijaństwa.
Kult
Kult ma charakter prywatny: domowe ołtarze z obrazem lub figurą, modlitwy i dziewięciodniowe nowenny. Powszechnie wykorzystuje się świece wotywne z jego wizerunkiem, a także medaliki i obrazki religijne.
Atrybuty i symbole
Ikonografię świętego Judy wyróżniają zielona szata symbolizująca nadzieję, płomień nad głową odnoszący się do Pięćdziesiątnicy, medalion z twarzą Chrystusa łączony z „Wizerunkiem z Edessy” oraz narzędzie męczeństwa w postaci maczugi lub kija. Niektóre przedstawienia dodają księgę lub zwój nawiązujące do Listu Judy. Najsilniej związanymi z nim kolorami pozostają zielony i biały.
Osobowość
Święty Juda jest współczujący, cierpliwy i dostępny dla osób, które nie mają już innych możliwości pomocy. Reprezentuje wysłuchanie i wstawiennictwo w najbardziej krytycznych chwilach. W pobożności ludowej łączy apostolską stanowczość z życzliwością. Nie opisuje się go jako postaci dwoistej, lecz jako pewnego, wytrwałego orędownika.
Synkretyzm
Wykorzystywanie postaci świętego Judy wpisuje się w synkretyzm afrykańsko-chrześcijański: literatura przedmiotu opisuje przyjmowanie elementów katolickich — modlitw, nowenn, obrazów i świec — w domowej praktyce zaklinania. Święty Juda zachowuje w niej chrześcijańską tożsamość.
























