Zakres władzy
Śiwa jest jednym z głównych bogów hinduizmu, często uważanym za niszczyciela i odnowiciela wszechświata. Wiąże się także z medytacją, tańcem (Nataraja) i ascezą.
Tabela korespondencji
| Kamienie | Kwarc dymny, obsydian |
| Planety | Saturn (ze względu na związek z czasem, ograniczeniem i przemianą) |
| Dzień | Sobota (dzień związany z Saturnem) |
| Powiązane bóstwa | Parwati (żona Śiwy) |
| Stworzenia | Byk, kobra |
| Rośliny | Bael (święte drzewo związane ze Śiwą), konopie (święta roślina w niektórych tradycjach śiwaickich) |
| Znaki | Koziorożec (ze względu na związek z odpowiedzialnością, dyscypliną i przemianą) |
| Kierunek | Północ (w niektórych tradycjach kojarzona z mądrością, wiedzą i przemianą) |
| Sabaty | Maha Shivaratri (hinduskie święto Śiwy) |
Symbole i wygląd
Śiwa często przedstawiany jest z niebieską skórą, czterema ramionami, rozczochranymi włosami z półksiężycem oraz trzecim okiem na czole. Często nosi trójząb (trishula) i towarzyszy mu byk Nandi. Kosmiczny taniec Śiwy, Tandava, symbolizuje cykl stworzenia, podtrzymywania i rozpuszczenia wszechświata.
Mity
Śiwa pojawia się w licznych hinduskich mitach i legendach. Często opisuje się go jako ascetycznego jogina żyjącego na górze Kailash, a także męża Parwati i ojca Ganeszy oraz Kartikeyi. Jedną z najsłynniejszych opowieści jest kosmiczny taniec zniszczenia i stworzenia, Tandava. Znany jest też ze współczucia wobec wyznawców i zdolności udzielania potężnych błogosławieństw.
Przesłanie duchowe
Śiwa przedstawia wieczny cykl życia i przemianę. Uczy akceptacji zmiany jako istotnej części istnienia oraz zachęca do poszukiwania wewnętrznej prawdy poprzez medytację i kontemplację.
























