Zakres władzy
Korrigany często wiąże się z figlarnymi, złośliwymi duchami przyrody. Słyną z płatania figli zagubionym podróżnym, rolnikom i osobom wkraczającym na ich terytoria, takie jak lasy oraz wrzosowiska. Niekiedy łączy się je również z ochroną ukrytych skarbów.
Tabela korespondencji
| Kamienie | Karneol, kwarc dymny |
| Planety | Merkury (ze względu na związek z komunikacją, figlarnością i magią) |
| Dzień | Środa (dzień związany z Merkurym) |
| Powiązane bóstwa | Nie dotyczy |
| Stworzenia | Wróżka, skrzat |
| Rośliny | Koniczyna (roślina kojarzona ze szczęściem i ochroną), kolcolist (roślina kojarzona ze szczęściem i magią) |
| Znaki | Bliźnięta (ze względu na związek z komunikacją, ciekawością i figlarnością) |
| Kierunek | Wschód (w niektórych tradycjach kojarzony z narodzinami, światłem i witalnością) |
| Sabaty | Beltane (święto odnowy, płodności i magii) |
Symbole i wygląd
Korrigany zwykle opisuje się jako drobne istoty niewielkiego wzrostu o ludzkim wyglądzie. Czasem wiąże się je z zielenią ze względu na więź z przyrodą. Wygląd różni się między opowieściami, lecz często mają figlarną, psotną powierzchowność.
Mity
Korrigany występują głównie w bretońskim folklorze ustnym i zainspirowały wiele miejscowych historii oraz legend. Czyny i zachowanie różnią się między opowieściami, lecz zwykle uważa się je za istoty przyrody wchodzące w kapryśne relacje z ludźmi. Mogą pomagać lub przeszkadzać zależnie od nastroju.
Przesłanie duchowe
Korrigany uosabiają złożoną relację ludzi z przyrodą i szacunek dla jej sił. Figlarna natura przypomina, by traktować ją z szacunkiem i nie lekceważyć jej mocy. Podkreślają również znaczenie opowieści oraz folkloru w kulturze bretońskiej jako sposobu przekazywania nauk i tradycji. Przypominają, że natura ma tajemnice oraz kaprysy, które warto dostrzegać i szanować.
























