Hubal — opis ogólny
Hubal był ważnym bóstwem czczonym na Półwyspie Arabskim przed nadejściem islamu, głównie przez kurajszyckie plemiona Mekki. Uważany za boga deszczu, płodności i wróżbiarstwa, odgrywał zasadniczą rolę w rytuałach Al-Kaby, gdzie jego wizerunek znajdował się aż do rozwoju islamu. Posąg Hubala, wykonany z czerwonego karneolu, stał wewnątrz Al-Kaby, co podkreślało jego znaczenie w religijnym życiu miasta. Wierni przypisywali mu moc zapewniania dobrobytu, zwłaszcza deszczu i ochrony plonów. Jeden z związanych z nim rytuałów polegał na wróżeniu ze strzał, pozwalającym kapłanom odpowiadać na pytania plemion.
Tabela korespondencji Hubala
| Kamienie | Karneol, jaspis czerwony |
| Kolory | Czerwień, złoto, miedź |
| Rośliny | Cedr, pszenica, kadzidło |
| Znaki | Lew, Strzelec |
| Planeta | Jowisz — symbol dobrobytu i władzy |
| Ofiary | Wino, kadzidło, zwierzęta ofiarne |
Symbole i wygląd Hubala
Hubala przedstawiał posąg w ludzkiej postaci, często opisywany jako wykonany z czerwonego karneolu i ze złotym ramieniem zastępującym brakującą kończynę, co wskazywało na szczególne znaczenie symboliczne. Wiązał się z mocą deszczu i płodności, tematami istotnymi w pustynnym regionie takim jak Arabia. Do jego symboli należały strzały wróżebne używane w sanktuariach Al-Kaby, dzięki którym wierni mogli pytać o przyszłość lub los.
Genealogia Hubala
W przedislamskiej mitologii arabskiej nie istnieje wyraźna genealogia Hubala. Niektóre opowieści opisują jednak sprowadzenie go do Arabii z regionu Moabu lub przez plemiona nabatejskie, co czyniłoby go obcym bogiem włączonym do arabskiego panteonu. Hubal bywał też porównywany do Baala, boga burz i płodności w innych panteonach semickich.
























