Epidot niesie w nazwie ideę powiększenia. W 1922 roku Isidore Kozminsky wiąże go z Bykiem oraz hodowcami owoców i zbóż. Przypisanie to daje solidną podstawę magii: rozwijać to, co już zasiano, wzmacniać zasób i przyciągać więcej tego, co rzeczywiście odżywiamy.
Nie przemienia pustej intencji w obfitość. Wzmacnia tendencję, nawyk lub podłoże. Użycie wymaga więc uważnego wyboru tego, co chcemy zobaczyć rosnące.
Aby umiejscowić ten kamień wśród podobnych minerałów, porównaj go z Agat mszysty, Zielony turmalin i Heliodor.
Pistacjowa zieleń grupy epidotu
Epidot jest krzemianem wapnia, glinu i żelaza. Tworzy wydłużone kryształy, pistacjowozielone, ciemnozielone, brązowawe lub niemal czarne. Twardość wynosi około 6 do 7 w skali Mohsa.
Występuje w skałach przekształconych przez ciepło, ciśnienie lub płyny. Handbook of Mineralogy umieszcza go w grupie mineralnej obejmującej kilka bliskich gatunków. Żelazo silnie wpływa na barwę.
Kamień nazwany od przyrostu
René Just Haüy przyjął nazwę epidot w 1801 roku. Pochodzi od greckiego epidosis, przyrost. Haüy odnosił się do geometrii kryształu, którego jeden bok zdawał się powiększony.
Karta w Mindat przedstawia historię i miejsca występowania. Mineralogiczne znaczenie nazwy dało następnie oczywisty pomost do magii powiększania.
Talizman owoców i zbóż
W The Magic and Science of Jewels and Stones, opublikowanym w 1922 roku, Isidore Kozminsky przypomina greckie znaczenie nazwy. Przyporządkowuje epidot Bykowi i opisuje użycie jako amuletu dla hodowców owoców i zbóż.
Źródło to nadaje rolniczy korzeń dzisiejszym zastosowaniom przyciągania, dobrobytu i wzmacniania. Opisywany dawniej gest dotyczy plonu: obfitości wynikającej z uprawionej ziemi, nasiona i cyklu.
To, co otrzymuje troskę, otrzymuje też siłę. Epidot zwiększa raczej już rozpoczęty proces niż abstrakcyjne pragnienie. Wymaga przyjrzenia się temu, co odżywiamy każdego dnia, ponieważ zły nawyk może rosnąć z taką samą siłą jak dobre nasiono.
Wenus, Byk i Ziemia
Byk przekazany przez Kozminsky’ego przywołuje Wenus, płodność, wartość i materię uczynioną żyzną. Ziemia włada polem, cierpliwością, ciałem i plonem. Słońce może wspierać pracę dojrzewania bez zastępowania osi wenusjańskiej.
Piątek pasuje do przyciągania, pieniędzy i wzrostu więzi; niedziela do widoczności projektu. Pistacjowa zieleń, miedź, nasiono, moneta i mały koszyk tworzą jego rytualny język.
Wzrost, przyciąganie i plon
Dla projektu połóż epidot na dowodzie, że już istnieje: pierwszym produkcie, pierwszym tekście, zamówieniu lub zapisie. Następnie poproś o to, co trzeba powtarzać, zamiast o coś, co miałoby pojawić się bez fundamentu.
Dla pieniędzy połóż go przy monecie i wyciągu. Wybierz rzeczywistą drogę wzrostu: więcej sprzedawać, ograniczyć wydatek, poprawić ofertę lub poprosić o należną zapłatę.
Dla relacji zapisz gest, którego wzrost chcesz zobaczyć po obu stronach. Wenusjańskie przyciąganie pozostaje wezwaniem do wzajemności, a nie uchwytem na cudzej woli.
Obrzęd zwiększonego udziału
W piątek ułóż trzy nasiona w linii. Pierwsze reprezentuje to, co istnieje, drugie potrzebną troskę, trzecie pożądany plon. Połóż epidot przy drugim.
Zapal zieloną świecę i powiedz: „Pomnażam to, co sieję, odżywiam to, co chcę zebrać”. Wykonaj zapisany zabieg tego samego dnia, a następnie zachowaj kamień przy projekcie do uzyskania rezultatu.
Korespondencje i punkty odniesienia
| Punkt odniesienia | Korespondencja |
|---|---|
| Natura | Krzemian wapnia, glinu i żelaza |
| Nazwa | Od greckiego epidosis, przyrost |
| Znak | Byk u Isidore’a Kozminsky’ego |
| Planeta | Wenus |
| Żywioł | Ziemia |
| Dzień | Piątek |
| Dziedziny | Wzrost, rolnictwo, przyciąganie, dobrobyt i plon |
| Gest rytualny | Położenie kamienia przy trosce odżywiającej nasiono |










































